Miasma in de praktijk

Met Claudia en een arts van de kliniek

Met Claudia en een arts van de kliniek

Gisteravond hebben we een heel gezellige avond doorgebracht met een aantal collega’s met wijn en whisky en nog een paar overgebleven chippies. Zo leuk om de verschillende achtergronden te horen. Het gros van de homeopaten heeft eerst wat anders gedaan. Natuurlijk zijn er uitzonderingen, zoals mijn nieuwe beste vriendin Claudia, die meteen na de middelbare school is begonnen op de HvNA.

Voor veel homeopaten blijft de leer van de miasma’s ingewikkeld. Gedurende 2 dagen gaan we ons hier mee bezig houden. Vandaag begon de dag met een inleiding van Dr. Jayesh Dhingreja over de theorie van de chronische massa’s en de praktische toepassing in de kliniek. Een goede opfrissing om weer te horen wat de karakteristieke symptomen zijn van psora en syfilitypische, sycotische en tuberculinische miasma. Daarna de kliniek in met de opdracht om te letten op het miasma. Met Rini heb ik gezeten bij een jonge co-assistent, die de anamnese deed van een 13-jarig meisje. Ze had kleine lichte plekjes op jaar rug en borst. Voor ons werden de belangrijkste kenmerken vertaald. Onze vragen werden vertaald in Hindi. Na verloop van tijd kwam Dr. Dhingreja er bij zitten. Al snel werd duidelijk dat er te maken hadden met een duidelijke tuberculinische casus. De co-assistente kreeg de opdracht om in de middag voor onze hele groep deze casus te presenteren. Omdat onze casus klaar was werden we voorgesteld aan een chirurg, die was gevraagd voor consultatie. Als eerste liet hij ons een meisje zien met een dikke bult op haar lip. Het was een haemangioom of lympgangioom, een verwijd bloedvat of lymfevat. Als je er op drukt laat de bult zich zonder probleem leegdrukken. Als je loslaat vult het zich weer. Een aangeboren ongevaarlijke aandoening, maar omdat het in het gezicht zit was zijn advies om het te opereren. De volgende patiënt was een man met aambeien. Hij moest zich tussen de inmiddels in grote getallen aanwezige studenten en mensen uit onze groep heendringen richting de stretcher. De chirurg legde uit dat er verschillende stadia zijn. Deze man had het laatste stadium: uitwendige aambeien die zich niet laten terugduwen. De man werd gezegd zijn broek en onderbroek uit te doen en op ellebogen en knieën te gaan zitten, zodat de groep een goed uitzicht had. De chirurg deed handschoenen aan, een beetje glijmiddel op zijn wijsvinger en duwde zijn vinger naar binnen. Aan de reactie van de man te horen was dit niet plezierig. De vinger werd teruggetrokken en er werd hem een proctoscoop aangereikt. Een assistent kwam met een zaklantaarn aan. De scoop werd ingesmeerd met het glijmiddel en werd ingebracht. Een aantal mensen werd in de gelegenheid gesteld om zelf te kunnen kijken naar de inwendige aambeien. Zijn conclusie was dat het beste zou zijn om de patiënt onder narcose te brengen, een doorbetaalde te geven de dan met beide handen de sluitspier en de wand van het rectum op te rekken. Dat zou gegarandeerd succes geven en de patiënt is, nadat hij uit de narcose is bijgekomen, meteen zonder verdere klachten naar huis. Na deze demonstratie werden we met 4 mensen naar een klein kantoor gebracht. Achter een bureau zat een ervaren homeopaat. Tegenover hem 2 jonge artsen, die in een groot boek de gegevens bijhielden van de patiënten. Ik stond achter het bureau naast een co-assistent. De 3 collega’s op een bankje tegen de muur. On de deuropening en opgepakt voor het kantoortje diverse co-assistenten met hun patiënten. Op afroep werden ze binnen geroepen, de deur bleef gewoon open. De co legde in het kort uit wat de bevindingen waren. Soms werd een korte vraag gesteld door de ervaren arts. Vervolgens schreef hij op een recept de diagnose, het in te nemen middel en de frequentie. Dan weg wezen en de volgende patiënt. De meeste patiënten hebben geen 2 minuten op het krukje naast het bureau gezeten. Onze man met aambeien kwam ook aan de beurt en kreeg ook een homeopathisch voorschrift. Voor hem voorlopig geen operatie.

In het geblokte shirt Dr. Jayesh Dhingreja

In het geblokte shirt Dr. Jayesh Dhingreja


Na de lunch heeft de co van het meisje met trillende handen haar verhaal gedaan tegenover die grote groep Hollanders. Dr.Dhingreja heeft aan de hand van de 9 punten laten zien dat deze casus een schoolvoorbeeld was van het tuberculinische miasma. Hij sloot de dag af door in een razend tempo nog eens een samenvatting te geven van de kenmerken van de verschillende miasma’s. Gelukkig heeft Rini geregeld dat we morgen een uitdraai krijgen van zijn PowerPoint.
Dit was een dag waarom ik zo graag naar India wilde.
DSC_0063-1
wpid-DSC_0068.jpgVoor het diner werden we getrakteerd op een traditionele poppenvoorstelling. Naderhand mochten een aantal proberen de pop te ‘besturen’. Dat viel dus tegen!

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Een reactie op Miasma in de praktijk

  1. bruno zegt:

    Ga jij naar India om rectaal homeopatisch onderzoek te leren…. hoorde op school al vele vieze verhalen van de natuurgeneeskundigen en dacht dat zij in de minderheid waren… maar nu kan ik me alleen nog netjes voelen bij de mind-groep…. lol.
    Geniet er maar van… zo heeft ieder zijn eigen hobby. Doe de groeten aan Rini.
    Warme groet uit het grijze Den Haag… Bruun

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s